| تبليغات | X |
|
رَبُّ المَشرقَینِ و رَبُّ المَغرِبَین* فَبِــاَیِّ آلاءِ رَبِّکُـما تُکَـذِّبان
|
یا مُقَلبَ القُلوُبِ و الابصار
یا مُدَبـــِرَ اللَــــیلِ و النّــَهار
یا مُحَوِّلَ الـحَولِ والاَحــوال
حَوِّل حالِنا اِلی اَحسَنِ الحال
سلام بر گل همیشه بهار: حسین(ع)
سلام بر ماه همیشه فروزان: عباس(ع)
سلام بر رعناترین سرو بوستان عالم: علی اکبر(ع)
سلام بر خوشبوترین گل یاس هستی: علی اصغر(ع)
سلام بر استوارترین ستون عالم هستی: زینب (س)
بهار اومد...قدمش به چشم...انشاالله سال جدید برای همه سال خوب و پرباری باشه...
لحظه تحویل سال ...کنار سفره هفت سین ..چشمهاتو ببند ...نیت کن و 85 بار بگو یا حسین...یا حسین...یا حسین....
و از خدا بخواه این نوروز رو آخرین نوروز غیبت مولایمان حضرت صاحب الزمان قرار بدهد...انشاالله...
هفت سین عشق:
1_ سرخی خون حسین(ع)
2_ سیمای نورانی عباس(ع)
3 _ سرو قامتی علی اکبر(ع)
4_ سراب تشنگی علی اصغر(ع)
5_ سیاهی گونه های رقـیه(س)
6_سفیــــر عشـــق...زیـــنب(س)
7_سیل اشک عزاداران حسین(ع)
کنار سفره هفت سین عشق بنشین و دستهایت را به سوی خدا دراز کن و بگو...
«اَللهُمَ اجعَل مَحیایَ مَحیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد وَ مَماتی مَماتَ مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّد»
التماس دعا
آقامون دلبره
دلها رو می خره
کـربـــلا می بــره
با اون نسیمی که داره عطر گل یاس
آقامون می دونه
ایــن دل دیــوونه
دوست داره بخونه
میون بین الحرمین روضه عباس
کاش دلهامون یه بار دیگه بشه خدایی
کاش همه مون یه روز بشیم کرب وبلایی
****************
چند روز بیشتر تا شروع سال جدید نمونده....
بهار خیلی زود خودش رو نشون داده...
اما امسال....شروع بهار با یه عطر جدیده...
شما هم بوی جدید بهار را استشمام کرده اید؟
چهل روز است گیسوان زینب در باد اسارت نوازش میشود...
چهل روز است سر حسین(ع) بالای نیزه ندای هل من ناصر را تکرار می کند.
چهل روز است قامت رعنای عباس(ع) کنار نهر علقمه آب را شرمنده می کند.
چهل روز است...
امسال هم بهار با بوی حسین(ع) همراه است...
امسال صدای قدمهای بهار با صدای قدمهای جابر برای زیارت مولای بی کفنش همراه است.
یادمون باشه...
یادمون باشه وقتی کنار سفره هفت سین نشستیم و قرآن به دست گرفتیم چشمها رو ببنیدم و صدای قرآن ناطق را از بالای نیزه را بشنویم.
یادمون باشه وقتی زیباییهای بهار را دیدیم به یاد زیباترین زیباییها...قمر بنی هاشم(ع) بیفتیم.
ماهی قرمز توی تنگ... با لبهایی که مدام به هم میخورن و انگار میگن...آب...آب...آب...
...یادمون باشه هنوز هم باد صدای گریه علی اصغر را به رباب میرسونه...
پس حرمت نگه داریم و نوروزمان را با حسین(ع) آغاز کنیم.
قُل جاءَ الحَقٌُّ و زَهَقَ الباطِلُ اِنَّ الباطِلَ کانَ زَهوقاً.
علاوه بر قرآن کریم در کتب آسمانی دیگر نیز به ظهور منجی آخرالزمان بشارت داده شده است.
در انجیل لوقا آمده است:
_ پس شما نیز مستعد باشید، زیرا در ساعتی که گمان نمی برید، پسر انسان می آید.(باب12،شماره40)
_ زلزله های عظیم در جایها و قحطیها و وباها پدید می آید و چیزهای هولناک و علامات بزرگ از آسمان ظاهر خواهد شد... و دلهای مردمان ضعیف خواهد کرد از خوف و انتظار آن وقایعی که بر ربع مسکون ظاهر می شود و آنگاه پسر انسان را خواهند دید که بر ابری سوار شده، با قوّت و جلال عظیم می آید.(باب 21)
زبور داود:
_ هان بعد از اندک زمانی شریر نخواهد بود و اما حلیمان، وارث زمین خواهند شد و از فراوانی سلامتی متلذّذ خواهند گردید...
صالحان، وارث زمین خواهند بود و در آن تا ابد سکونت خواهند نمود و عاقبت شریران منقطع خواهند شد.(مزمور37)
کتاب اشعیای نبی:
_ روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت و خوشی او در ترس از خداوند خواهد بود...مسکینان را به عدالت، داوری خواهد کرد و به جهت مظلومان زمین، به راستی حکم خواهد نمود...گرگ با بره سکونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و گوساله با شیر و پرواری با هم زندگی می کنند و طفل کوچک، آنها را خواهد راند و گاو با خرس خواهد چرید...و در تمام کوه مقدّس من، ضرر و فساد نخواهند کرد، زیرا که جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود، مثل آبهایی که دریا را می پوشاند.( از کتاب مقدّس، باب11)
کتاب حبقوق نبی:
_ اگر چه تاخیر نماید، برایش منتظر باش، زیرا که البته می آید و درنگ نخواهد نمود، بلکه جمیع امّتها را نزد خود جمع می کند و تمامی قومها را برای خویشتن فراهم می آورد.(ازکتاب مقدس،باب2)
ادامه دارد...
سلام بر یاس کبود حسین(ع)...
سلام بر سند مظلومیت آل الله...
سلام بر آنکه در سه سالگی به مادرش فاطمه(س) اقتدا کرد...
سلام برنازدانه حسین(ع)...
سلام بر رقیه(س).
شهادت مظلومانه حضرت رقیه(س) بر همه شیعیان تسلیت باد.
میلاد با سعادت امام محمّد باقر (ع) مبارک.
یَابنَ الحَسَن ...روحی فِداک، مَتی تَرانا و نَراک...
یک نفر می رسد از ژرفترین نقطه صبح
بر تنش پیرهنی رنگ بهار
که کلامش وزشِ سازِ سحرگاهان است
یک نفر می رسد از
آن طرف دریاها،
به سبکبالی زورق
به روی بستر موج،
سر برافراشته در بال نسیم
که خبر می دهد از صبح و طلوعی دیگر
می شکافد دل تاریکی را!
لا اِالهَ اِلا اَنت ، سُبحانَکَ اِنی کُنتُ مِنَ الظّالِمین...
دوستان عزیز سلام...
قبل از شروع لازم دانستم به اطلاع برسانم که مطالب این پست و دو پست اخیر که در مورد بهشت و جهنم برزخی است تماماً برگرفته از کتاب «انسان از مرگ تا برزخ» نوشته "نعمت الله صالحی حاجی آبادی" است.
حال که دانستیم ارواح مؤمنان در «وادی السلام» نجف اجتماع میکنند لازم است توضیح دهم که ارواح کفار و مشرکان در کجا اجتماع می کنند؟
ارواح کفّار و مشرکان، معاندان و منافقان و گناه کارانی که قابل عفو و بخشش نباشند در « وادی برهوت» یمن خواهند بود.در آنجا چاهی وجود دارد و در آن چاه ، مارهای سیاه، عقربها، افعی ها و جغدها و حیوانات وحشی آن قدر فراوان است که کسی قدرت عبور از آن جا را ندارد.
آن چاه به قدری عمیق است که کسی قدرت پائین رفتن از آن را ندارد و گرمای سوزان و طاقت فرسایی دارد که دقیقه ای از آن قابل تحمل نیست.در این باب روایاتی وارد شده است.
امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود: بدترین آبهای روی زمین، آب«وادی برهوت» می باشد و آن سرزمینی است در «حضر موت» که در اطراف یمن واقع شده است.تمامی ارواح کفّار پس از مرگشان در آن سرزمین گردهم جمع می شوند.
نیز فرمود:بدترین چاهی که در آتش واقع شده است، چاه«برهوت» است که در آن، ارواح کفّار و معاندین می باشند.
در آنجا هیچ کس همسایه انسان نیست و هیچ فردی سکونت ندارد مگر مارهای سیاه و جغد.در آن«وادی» چاهی است به نام «برهوت» که هر صبح و شام ارواح مشرکان را به آنجا می برند تا از آبی که چون فلز گداخته، گرم و سوزان و با چرک و خون مخلوط است بیاشامند.
محمد بن مسلم گفت:مرد عربی به محضر مبارک امام محمد باقر(ع) آمد.حضرت فرمود: ای اعرابی! از کجا آمده ای؟
عرض کرد:از احقاف عاد.بعد از آن گفت:«وادی» سیاه و تاریکی را دیدم که پر از جغدها و بوم ها بود و به اندازه ای آن«وادی» بزرگ بود که انتهای آن دیده نمی شد.حضرت فرمود: آیا میدانی آن کدام «وادی» است؟ عرض کرد: سوگند به خدا نمی دانم. فرمود: آن، «وادی برهوت» است که در آن روح هر کافری می باشد.
«پناه می بریم بر خدا از چنین وادی
اِنَّ المُتَّقینَ فی جَنّاتِ وَ نَهرٍ
حال كه بهشت برزخی و خصوصیات آن را دانستیم مطلبی درباره نهرهای آن بهشت از زبان امام صادق(ع) که به «عبدالله بن سنان» بیان فرموده است را مینویسم.
«عبدالله بن سنان» یکی از یاران امام صادق(ع) در رابطه با نهر کوثر برزخی، چیزی را که از آن حضرت شنیده است چنین بازگو می کند.
از امام صادق(ع) پرسیدم : نهر کوثر چیست؟ فرمود: طول و اندازه اش بین بصری تا صنعای یمن است.«عبدالله» تعجب کرد!
حضرت فرمود: آیا دوست داری آن را به تو نشان دهم؟
عرض کردم :آری ، فدایت شوم.فرمود: دست مرا بگیر تا از شهر بیرون رویم.دست او را گرفتم تا بیرون شهر مدینه رفتیم.امام پای مبارکش را به زمین زد و فرمود:نگاه کن.(ناگهان به امر امام پرده ملکوتی از پیش چشمم کنار رفت و عالم برزخ نمایان شد.) وقتی چشم گشودم نهر بسیار بزرگی را دیدم که اوّل و آخرش پیدا نبود مگر موضعی که من و حضرت در آنجا ایستاده بودیم که مانند جزیره بود.نهری به نظرم آمد که از یک طرف آن آب و از طرف دیگرش شیر می رفت که از برف سفیدتر بود. از میان آن، شرابی جاری بود که به نظر می رسید مانند یاقوت سرخ است و چیزی نیکوتر و خوش نماتر از آن در میان شیر و آب ندیده بودم.
گفتم: فدایت شوم؛ این نهر از کجا بیرون می آید( و به کجا میریزد)؟ فرمود: این از چشمه هایی است که خداوند در قرآن وعده آن را داده و فرموده است:« در بهشت چشمه ای از شیر و چشمه ای از آب و چشمه ای از شراب در این نهر جاری میشود.»
در کنار آن نهر، درختهایی دیدم که حوریان با گیسوان زیبا و شانه کرده در زیر سایه آنها آرمیده و هرگز مویی بدین زیبایی و خوبی ندیده بودم.در دست هر یک از آنها ظرفی که هرگز به خوبی آن در عمرم ندیده بودم وجود داشت. پس حضرت نزدیک یکی از آنها رفت و اشاره فرمود که آب بده. آن حوریه ماه رو، جامی از شراب پرآب کرد و به دست حضرت داد، ایشان از آن آشامید. باز اشاره فرمود که آن را پر کند.آن حوریه جام را پر آب کرد و به آن حضرت داد. ایشان هم آن را به من دادند.
من هم از آن ظرف آشامیدم.هرگز، ظرفی به زیبایی و شربتی به گوارایی آن ندیده و نچشیده بودم و از جهت لطافت و لذّت بی مانند بود، بوی مشک و عنبر می داد.
عرض کردم: فدایت شود، هرگز مانند آن چه را که امروز دیدم ندیده بودم و تا حال گمان نکرده و تصور هم نمی کردم که چنین چیزی وجود دارد.
فرمود: این کمترین چیزهایی است که خداوند برای پیروان و شیعیان ما مهیّا کرده است.مؤمن هرگاه از دنیا برود، او را به سوی این محل و این نهر آورند. او در باغستانهای آن گردش می کند و از خوردنی ها و آشامیدنی های آن می خورد و می آشامد. دشمن ما چون از دنیا برود روحش را به وادی«برهوت» می برند و در آنجا عذاب می کنند و در عذاب آن، همیشه می ماند و از زقّوم و حمیم آن به او می خورانند و به حلق او می ریزند. پس فرمود: پناه به خدا از آن وادی.
یا بَقیة الله...
آجَرَکَ الله...
مصیبت انفجار حرم مطّهر حضرت امام هادی(ع) و امام حسن عسگری(ع) را خدمت حضرت صاحب الزمان(عج) و عموم شیعیان جهان تسلیت می گویم.
یا صاحب الزمان...
قبر پدر و جدّ بزرگوارت را ویران کردند!
پس کی می آیی؟
وَ جَزائُهم بِما صَبَروا جَنَّةً و حَریراً * مُتَکئینَ فیها عَلیَ الاَرائِکِ لا یَرَونَ فیها شَمساً و َلا زَمهَریراً*
سوره دهر « آیه 12 و13»
و در پاداش آن صبرکامل شان باغ بهشت و لباس حریر بهشتی لطف فرمود *
که در آن بهشت بر تخت ها تکیه زنند و آنجا نه آفتابی بینند و نه سرمای زمهریر*
بهشت برزخی
انسان مایل است بداند بهشت برزخی که از آن تعبیر به بهشت دنیا شده کجا و در چه نقطه ای از زمین واقع شده است و انسان چه موقع داخل آن می شود؟
بعد از آن که روح از عذاب و ثواب قبر فارغ شد و از عهده سؤال نکیر و منکر بیرون آمد، در قالبی داخل می شود که مانند همین بدن است. ولی لطیف تر و سبک تر، به طوری که می توان با آن پرواز کرد و مسافت های دور را با کمترین زمان طی نمود و از همه جا اطلاع پیدا کرد.
وقتی روح در قالب مثالی قرار گرفت، به عالم ارواح ملحق می گردد. اگر از مؤمنان باشد به «وادی السلام» که همان بهشت دنیایی است پرواز می کند.ارواح مؤمنان کُلاً در آنجا جمع و در ناز و نعمت اند. هرچیزی که در بهشت آخرتی موجود است نمونه ای از آن در بهشت برزخی مو جود می باشد. در آنجا، انواع میوه ها و نهرها، آب ها و شراب ها، غلامان و خادمان ، زنان زیبا و حورالعین، انواع زینت ها و زیورها ، باغ ها و بوستانها، کاخ ها و منزلها و تخت ها و فرشها و پرده های استبرق و ابریشمی و هر چیزی که تصور شود در آنجا موجود است.
وقتی ارواح مؤمنان به آنجا داخل می شوند، از میوه های رنگارنگ می خورند، از آب ها و چشمه های عسل ، از شیر و شراب و کوثر و سلسبیل می آشامند، با زنان زیبای بهشتی و حورالعین ازدواج می کنند و در کاخ ها و منزلهای بهشت قرار می گیرند؛ غلامان و خادمان آنان را خدمت می کنند، از حلّه ها و زیورهای بهشتی می پوشند، تاج های بهشتی بر سر میگذارند، حلقه حلقه دور هم می نشینند و حکایت نفس می کنند و به دیدن یکدیگر می روند مانند وقتی که در دنیا بودند، عیش می کنند و لذّت می برند.
فرقی که بهشت برزخی با عالم دنیا دارد، این است که در آنجا تکلیف عبادت و بندگی از انسان برداشته می شود، سختی و مشکلات وجود ندارد، کسالت و خسته گی انسان از بین می رود،پیری و ناتوانی جای خود را به جوانی و قدرت می دهد، کمبود و جیره بندی مواد غذایی به چشم نمیخورد، از کیف کردن و لذّت بردن بی حال نمی گردند، از زیاد خوردن و زیاد آشامیدن شکمشان پر نمی شود، شکایت از کسی نمی شود، ظلم و ستم، حق کشی و ضایع کردن حقّ دیگران معنی ندارد...
ادامه دارد
